24 Kasım 2012 Cumartesi

Marsilya 0 Fenerbahçe 1

Fransa'ya giderken 1 puan işimizi görüyordu. Onun için temel planın, savunma planı ile yakalarsak bir gol olacağı sır değildi. Oyun planı son 10 dakikada geriye yaslanmamız dışında iyi işledi ve 1 puan yeterken 3 puan ile hem turu hem liderliği garantiledik. Bir üst turda deplasman maçıyla başlayacak olmamız avantajıda cepte. Maçın genelinde iyi koşan ve yardımlaşan bir Fenerbahçe vardı. İk golü atana kadar Marsilya'ya çok az pozisyon verdik. Gökhan'ın klasikleşen aşırtmasında sezonun formda isimlerinden Bekir kendisinden beklenmeyecek derecede güzel bir vuruşla golü bulduğunda işler tamamen bizim lehimize dönmüştü. İkinci yarı Fenerbahçe daha fazla geriye yaslanan bir oyun ortaya koydu ve bu taktik son dakikalarda ilk maçtaki gibi başımıza iş açabilirdi. Fenerbahçe'nin artık önünde taktik açıdan geliştirmesi gereken tek konu skor avantajını ele geçirdikten sonra oyun planını defansif anlamda değiştirmemesi olmalı. Takım halinde fazlasıyla yardımlaşan ve koşan Fenerbahçe, defans ve takım savunması kurgusunuda geriye yaslanmaktan çıkartmalı. Temel hedef baskıyla birlikte top kazanma ve alan savunması olmalı. Aksi takdirde orta alana kadar hiçbir direnç ile karşılaşmayan rakip takımın kale önünde durdurulması daha zor. 


Deplasmanda hem de Almanya ve Fransa gibi Avrupa'nın en zor deplasmanlarında üst üste galibiyetler almak Fenerbahçe açısından çok önemli. Ligde de bu oyun anlayışı devam ettiğinde deplasman karnesinin hızla değişeceğini söyleyebiliriz. Caner'i, Eskişehir deplasmanında sonra çok hırslanmış gördüm. Takıma hızla ileriye taşımada ve rakip kalede şut tehdidi yaratmada en önde olan isimdi. Aykut Kocaman, koşu mesafesi ve tekniği Baroni'den daha iyi olan Caner'i bu bölgede denemeli. Asıl mevkisi genç milli takımlarda da uzun yıllar burasıydı. Caner'in Sow'un arkasına Stoch'un sol kanata gelmesi Fenerbahçe'nin rakip sahada hücum gücünü muazzam arttırır. Son maçta artık Recep Niyaz'ı ilk 11 izleme şansımız olucak, Aykut Kocaman'da bunun sinyallerini verdi. Hem takımda üzerine aşırı yük binen (Hasan Ali, Kuyt, Gökhan, Sow) gibi isimler dinlendirilir, hem de diğer oyuncuların maç kondüsyonu ve Avrupa Ligi tecrübesi yaşamaları sağlanır. Bu sezon hiç oynamayan Özgür Çek, Serkan Kırıntılı gibi isimlerle birlikte ben niye oynamıyorum diye sızlanan Bienvenu ve Semih içinde iyi bir fırsat olur. Avrupa kadrosunda isimleri bildirilmeyen Salih ve Sezer Öztürk'ün ise Pendik maçında forma şansı bulacaklarını düşünüyorum. Fenerbahçe artık lige dönerek puan farkını kapamaya ve liderliği ele geçirmeye çalışıcaktır. Bu kadro sakatlık sorununu da aştığına göre ligde bir seri yakalamanın hesaplarını yapmaya başlamalı. Pfdk'nın art niyetli kararlarına rağmen Gençlerbirliği maçı, bu serinin başlangıcı için iyi bir fırsat.

18 Kasım 2012 Pazar

Eskişehirspor 1 Fenerbahçe 1

Fenerbahçe açısından çok zor bir deplasmandı. Sakatların iyileşmesi ve son haftalarda sergilenen iyi performans haricinde, hem taraftar hem iç sahadaki iyi performansı ve kadrosu düşünüldüğünde Eskişehir maçta bir adım öndeydi. Fenerbahçe'de, Aykut Kocaman bu tip deplasmanlarda yaptığı gibi sol önde Caner Erkin ile başladı. Maçın kırılma noktası olan kırmızı kart pozisyonu ve akabinde yaşananlar haricinde, iki takımında hırslı ve oyuna odaklanmış bir performans sergilediğini söyleyebiliriz. Fenerbahçe 10 kişi kalmasına rağmen mücadelesini arttırarak 1 puan almayı başardı Eskişehir deplasmanında. 11 kişi bile zorlanabileceğiniz bir deplasmanda hakem faktörü ve 10 kişi ile 60 dakikadan fazla mücadele ettiğimizi düşündüğümüzde, ileride değeri daha iyi anlaşılacak ''1'' puan aldık. Galip gelicek pozisyonları yakaladık ancak başarılı değildik, aynı şekilde ikinci yarının ilk 10 dakikasında Eskişehir'de çok net pozisyonlardan yararlanamadı. Kuyt'ın müthiş çabası ile yarattığı pozisyonda Sow müthiş vuruşla golü yaptığında, takım da 10 kişi kaldıktan sonraki çabalarının meyvesini almış oldu. Fenerbahçe'nin puan kaybından daha önemli olan yönü ise, takım halinde birbirlerinin açıklarını kapatmak için sergiledikleri mücadele azmi ve taktik disiplini maç boyunca korumları oldu. 10 kişi olmasına rağmen maç boyunca performans açısından, bunu maçı izleyenlere hissettirmediler. Bu bütünlük korunduğu takdirde deplasmanlarda da galibiyetler gelicektir. Bu sezon oynanan Kasımpaşa deplasmanı ile Eskişehir deplasmanında oyun, mücadele ve taktik disiplin açısından dağlar kadar fark var. Birinde 11 kişi oynamasına rağmen sahada gezinen ve 2-0 yenilen Fenerbahçe varken, diğerinde 10 kişi, Eskişehir gibi zor bir deplasmandan 1 puanı alan Fenerbahçe vardı. Volkan ve Sow'un bireysel anlamda öne çıkan performanslarına rağmen Fenerbahçe'nin dün takım halindeki oyunu mükemmeldi. Oyun planına sadık kalan ve mücadelesini her maç eşit oranda gösteren Fenerbahçe uzun vadede istediği noktaya gelicektir. 
Dün akşam futbol oynamaya çalışan iki takımı bir kenara koyduğumuzda geriye Fırat Aydınus'un one man show'u kalıyor. Caner'in atıldığı pozisyonda, ne duydu o mesafeden, nasıl bunu başardı, sırtı dönük olmasına rağmen Caner'i nasıl tespit etti, bunları bilemiyoruz. Ancak Aykut Kocaman gibi sakinliği ile tanınan birisini ilk defa maç esnasında sahaya girip itiraz edicek konuma getirdi ki,bu başarısı nedeniyle kendisini kutlamak gerekir. Maç içerinde karşılıklı faulleri cezalandırmada yetersiz kaldı, oyuncuların kavga ettiği pozisyonu dahi uyarı ile geçirdi. Fenerbahçe aleyhine verdiği penaltıda 4 dakikalık uzatma sona ermiş olmasına rağmen oyunu devam ettirdi. İkinci yarı Sezer'in kaşı yarılmasına rağmen oyunu devam ettirmek gibi Fifa nezninde skandal sayılabilecek bir hatası daha var ki, buna yan ve 4. hakemde ortak oldu. Kısacası dün akşam maçın önüne geçmek gibi bir niyeti vardı Fırat Aydınus'un ve bunu başardı. Başarılarının!! devamını diliyorum. Aykut Kocaman'ın maç sonu basın toplantısında yaptığı konuşmanın altına ise imzamı atarım: ''3 Temmuz'dan itibaren cezamız devam ediyor.''

12 Kasım 2012 Pazartesi

Fenerbahçe 2 Orduspor 1

Fenerbahçe Avrupa dönüşlerinde hep zorlu maçlar oynadı. Ael maçı sonrası Ordu maçı performans açısından zorluklar içeriyordu. Maçın ilk 10 dakikasının ardından hafta içi maçı Fenerbahçe değilde Orduspor oynamış gibi bir durum vardı. Fenerbahçe ön alanda baskı yapıyor, Stoch ve Kuyt ile ileriye topu taşıyor hatta defansını sık sık orta sahaya yakınlaştırarak alan daraltıyordu. Fenerbahçe bu anlayışın meyvesini sakat! Sow ile henüz 11. dakikada elde etti. Kuyt'un asistinde Sow müthiş bir top kontrolü ve driblingin ardından güzel bir vuruşla takımı rahatlattı. Bu golün ardından maçın sonuna kadar ise şut bombardımanı başladı. Stoch ve Baroni direğe takıldı, duran toplar sürekli ceza sahası dışında bekleyen Meireles'e doğru atıldı, Topal'ın şutunu kaleci kurtarırken oyuna sonradan giren Sezer'in mükemmel şutunda ise kaleci çaresiz kaldı.  Fenerbahçe orta alanda Topal ve Meireles varken hem defans hem ofans açısından daha iyi bir performans sergiliyor. Buna sık sık Gökhan'ın kademesine giren Kuyt'un çalışkanlığı ve defansta Yobo-Bekir uyumu da eklendiğinde, seyrederken keyif alınan bir Fenerbahçe ortaya çıkıyor. Aykut Kocaman'ın, sakatların dönüşü ile oyun planını daha kolay uyguladığını da belirtmemiz gerekiyor. 

Orduspor gibi iyi defans yapan ve Hector Cuper'in felsefesini sahaya tam olarak yansıtan oyununa karşı Fenerbahçe maç boyunca ilk 7-8 dakika haricinde hiç zorlanmadı hatta golü bulduktan sonra Orduspor'u rakip sahaya itip kendi defansını öne çıkarmaya başladı. İkinci yarı boyunca Bekir'in 2-3 kez topla beraber ileri çıktığını hatta pozisyon yarattığını söylemeliyiz. Fenerbahçe bu tempoyu sürdürdüğü takdirde ligde zorlanacağı bir maç yok. Şu noktada sadece deplasman performansı soru işareti olarak gözüküyor. Avrupa'da lider pozisyonda olunması, ligde lider ile olan farkın 3 puana indirilmesi ve en önemlisi takımın oyun ve istek olarak 1 kademe yukarı çıkması ileriye yönelik umutları arttırıyor. Sakatların(Mehmet Topuz, Egemen Korkmaz) takıma dönmesi ve formsuzların (Krasiç, Semih, Bienvenu) performanslarını arttırmalarıyla daha alternatifli ve daha güçlü bir Fenerbahçe izleyebiliriz. Şimdi çok zor bir deplasman olan Eskişehir maçında takım nasıl bir oyun anlayışı ve performans sergileyecek onu görüceğiz. Eğer bu maçtan da galibiyet ile ayrılınırsa Fenerbahçe önünü daha rahat görebilir.

9 Kasım 2012 Cuma

Fenerbahçe 2 Ael Limassol 0

Fenerbahçe uzun bir aradan sonra Egemen Korkmaz haricinde ideale yakın kadrosu ile sahadaydı. Orta alana Meireles, defansa ise Yobo'nun gelmesiyle Aykut Kocaman'ın elide rahatlamış oldu. Her iki oyuncu ciddi sakatlıklardan dönmüş olmalarına rağmen fark yaratmayı başardılar. Buna önlerinde son yıllarda izlediğim en kuvvetli Fenerbahçe forveti olan Sow ve sezonun en akıllıca transferi Kuyt eşlik edince galibiyet zaten kendiliğinden geldi. Direkten dönen topların yanı sıra Baroni ve Stoch'un kaçırdığı pozisyonlar ön alanda üretkenliğin meyveleriydi. Özellikle Topal-Meireles ikilisinin orta alanda oyun ve alan parselizazyonu konusunda üst düzey olmaları, hem defansı rahatlattı hem de Baroni'nin daha rahat hücuma katılmasını sağladı. Aykut Kocaman bu maçta 10 dakikalık bir süre Baroni'nin mevkisinde Meireles'i denedi ki, bu ileriye doğru daha farklı bir dizilişin planı olarak gözüktü. İkinci yarı Recep Niyaz'ın oyuna girmesi önemliydi, yine sezon başından beri gerek milli takım gerekse Fenerbahçe'de her maç sahada olan Hasan Ali Kaldırım'ın ikinci yarı oyundan alınarak dinlendirilmesi doğruydu. Hasan Ali maç boyunca uzun toplarla Stoch'u besledi ve en az 3-4 kez geriden bindirmeler ile hücuma katkıda bulundu. Maç tecrübesi arttığında birçok kişinin aksine Fenerbahçe açısından vazgeçilmez olacağını düşünüyorum. Burada asıl sıkıntılı nokta, Hasan Ali'nin yerine giren Caner'in formsuzluğu, hatalı pasları ve çalım atmak isterken kaptırdığı top sonrası yaptığı faul neticesinde gördüğü sarı kart idi. Sol bek rotasyonunda ikinci alternatif Caner yerine Özgür Çek olmalı. Takımın geçirdiği çalkantılı dönem nedeniyle gerek Özgür Çek gerekse Salih Uçan(ismi bildirilmemiş) ve Recep Niyaz forma şansını yakalayamadı. Bu oyunculara en azından teker teker as kadro içinde şans tanınmalı ya da Marsilya maçı sonucu gruptan çıkma garantilendiğinde içerideki B.Mönchengladbach maçında 90 dakika şans verilmeli.

Sow maç boyunca istekliydi. Rakip defansın çekme ve itmelerine rağmen pozisyonları sürekledi. İlk yarı çok akıllıca bir hareketle golünü attı, ikinci yarı rakibi oyundan attırdı. Bu adama sakat diyeni Allah çarpar. Hem Sow'un hem Kuyt'un sezon başından itibaren uyumu ve attıkları goller düşünüldüğünde, Semih Şentürk'ün eşinin twitter'ı aracılığıyla, Bienvenu'nün ise kendi twitter adresinden biz niye oynamıyoruz diye fereyan etmeleri şaka gibi. Ya Fenerbahçe maçlarını izlemiyorlar ya da kendilerini dev aynasında görüyorlar. Fenerbahçe'nin Akhisar ve Ael maçlarında aldığı galibiyetlerle soluklandığını söyleyebiliriz. Oyun henüz istenilen ritimde değil ama hem takımın hem de Aykut Kocaman'ın sezon başından beri rahat bırakılmadığını da belirtmek gerekiyor. Sakatlık olmadığı sürece Fenerbahçe ön alan baskısını biraz daha uzun sürelere yaydığında galibiyetler devam edicektir. Takımın önünde şimdi zor bir maç olan Orduspor maçı var ki, Orduspor, Aykut Kocaman'ın belirttiği antrenör takımın vücut bulmuş halidir. Hector Cuper, Fenerbahçe'yi zorluyacaktır pazar günü. Bu maçtan alınacak galibiyet önümüzü daha net görmemizi sağlar ancak galibiyet için performansolarak Ael maçının üstüne çıkılması gerekli.

30 Ekim 2012 Salı

Aykut Kocaman

Aykut Kocaman neden bu kadar fazla eleştiriliyor sorusuna vericeğiniz cevap, sahada sergilenen performans ise fazla iyi niyetlisiniz demektir. Evet Fenerbahçe bu sezonun tamamında 1-2 maçın belli bölümleri hariç sahada kötü olan taraftı. Şampiyonlar Ligi'nden elendi, Uefa Avrupa Ligin'de 2-0 öne geçtiği maçta Marsilya ile son dakikalarda yediği gollerle 2-2 berabere kaldı, Ael deplasmanında defans yaptı ve kalecisinin iyi oyunu ile 3 puana ulaştı. Grubunda lider durumda ve muhtemelen gruptan çıkıcak. Ligde henüz deplasman galibiyeti yok, evinde en son Antalyaspor'a 3-1 yenilerek uzun bir aradan sonra kaybetti ve liderin 5 puan gerisinde. Takımda sezon başından itibaren Volkan Demirel, Gökhan Gönül, Yobo, Egemen Korkmaz, Serdar Kesimal, Orhan Şam, Meireles, Topal, Topuz, Krasiç, Kuyt, Sezer kısa ya da uzun süreli sakatlıklar yaşadı. Alex'in takımdan ayrılış sürecinde yaşanan tramvayı hiç saymıyorum. Avrupa'dan elendik mi, hayır; ligde kaybedilmiş birşey var mı, hayır. 

Aykut Kocaman'ın hatalı taktik dizilişleri olabilir, farklı oyunculara güvenebilir, hatta pozisyon olarak farklı denemeler yapabilir. Fenerbahçe kötü oyun oynuyor, hücümda belli maçlar haricinde çoğalamıyor, defansif özellikleri fazla 11'ler ile sahaya çıkıyor. Aykut Kocaman'ın tüm bunları gözlemlememesi imkansız. Yine de bunları idrak edemiyor ya da sorunları bilmesine rağmen çözüm üretecek futbol bilgisine sahip olmadığını düşünelim. Fenerbahçe Aykut Kocaman ile yollarını ayırmak isterse bunu hızlı bir şekilde uygular daha önce defalarca tanık olduğumuz biçimlerde. Yerine ismi, cismi, kartviziti parıldayan birini çok kısa bir sürede de koyabilir. Sakatlar düzelir, takım tüm defolarından kurtulur ve galibiyet serileri başlayarak hızla fark açılır. Fenerbahçe şampiyonluk kazanır ama Aykut Kocaman'ı kaybeder. Benim isyan ettiğim noktada tam olarak burası. 3 Temmuz'dan sonra fellik fellik kaçıcak yer arıyanların, takımdan gidenlerin, Fenerbahçe kaptanlığı yaptığı halde Fenerbahçe'ye sallayanların Aykut Kocaman'ın kellesini istemesi tesadüfmü? Alex sevgisini göstermek için Aykut Kocaman'a küfür edenler gerçekten Fenerbahçe'li mi? Aykut Kocaman en az Alex kadar bu takıma hizmet etmedi mi? Dün akşam cezalı maçta tribüne gelen, kendileri dünyada yokken bu takıma hizmet eden Aykut Kocaman'a, 10-13 yaş arası çoçukların: ''Aykut söyle, Alex nerede?'',''Aykut söyle, takım niye koşmuyor?'',''Aykut istifa'' gibi saygısızca tezahüratlarını hak edicek ne yaptı Aykut Kocaman? Fatih Terim'e, önünde olan pozisyon hakkında ıkına sıkına soru soran gazetecilerin, sadece Aykut diyerek akılları sıra Aykut Kocaman'ı aşağılamaya çalışmaları kaç puan? Aykut Kocaman birilerini rahatsız ediyor. 3 Temmuz'da fazla ön planda olmasının bedelini ödemeye zorlanıyor. Üstelik bunu Fenerbahçe forması giyenler aracılığı ile, kötü oyun, başarısız Aykut Kocaman algısı ile yapmaya çalışıyorlar. Diğer tarafta 1 puanla grupta sonunca sırada olan Galatasaray ve Fatih Terim hakkında tek satır yazmıyorlar. Lider Galatasaray ile Fenerbahçe arasında ligde oynanan oyun açısından ne fark var? Bütün gece Telegol gibi akıl sınırlarını zorlayan programı izleyen, Ahmet Çakar'ın, Ziya Şengül'ün, Gürcan Bilgiç'in yorumları üzerinden Fenerbahçe'yi yorumlayan Fenerbahçe'liler rahatlasın diye Aykut Kocaman'ı gönderelim mi? Aykut Kocaman gidince sadece teknik direktör değişikliği olmuyacak, Fenerbahçe'nin dik duran ismi, efsanelerinden biri gidicek. 1 ay sonra yeni gelen hocaya aynı hızla ve saygısızca saldırıcaklarına dair şimdiden iddaya girebiliriz. Zico'ya özlem duyan tribünler aynı Zico'yu yuhalamışlardı, Alex'e ağıtlar yakanlar Alex oyundan çıkarken koro halinde yuhalamışlardı. Şimdi sıra Aykut Kocaman'da. Birazda o yuhalanacak, o üzülecek ve Fenerbahçe kazanıcak öyle mi? Aykut Kocaman'ın gidişi bir antrenörün gidişinden daha fazlası Fenerbahçe için. Aykut Kocaman giderse Fenerbahçe kazanamıyacak, tek bildiğim bu.

26 Ekim 2012 Cuma

Ael Limassol 0 Fenerbahçe 1

Fenerbahçe dün akşam oyun açısından çok iyi bir görüntü vermesede galip gelmesini bildi. 1-0'lık galibiyet bizi liderliğe taşırken maçın özellikle 20. ile 60. dakikaları arasında oynanan oyun ise tehlikenin halen devam ettiğinin açık bir göstergesiydi. Mehmet Topal ve Gökhan Gönül'ün sakatlıktan dönüp, ilk 11'e dahil olmalarına rağmen, Selçuk, Topal, Baroni üçlüsü ile Fenerbahçe orta alanda hem top tutmakta hem de pozisyon üretmekte zorlandı. Bekir ve Egemen'in mükemmel oyunlarına, Volkan'ın süperstar performansı eklenmese skor bizim aleyhimize olabilirdi. Özellikle ileri 3''lünün (Caner, Sow, Kuyt) sürekli yer değiştirerek oynamasına rağmen, rakip takım defansının 60. dakikaya kadar çok ciddi bir efor sarffettiğini söylemek güç. Sahada atmaktan çok tutmaya gelmiş bir takım görüntüsündeydik. Grup maçları ve lig statüsünde oynanan bir organizasyonda deplasmanda 1 puanı, daha doğrusu yenilmemeyi hedeflemek mantıklı ama bu hamle Ael karşısında doğru değil.

Daha üretken bir orta saha ile birlikte özellikle kanat organizasyonları hedeflenebilir, erken gol bulup rakibin çabuk pes etmesi sağlanabilirdi. İkinci yarı oyuna giren Krasiç ve Stoch'tan özellike Krasiç'in sahada varlık gösterememesinden sonra Aykut Kocaman'ın bu konuda haklı olduğunu düşünmeye başladım. Krasiç'in bu haliyle kadroda olması bile büyük bir lütüf. Aynı durum orta alanda Salih içinde geçerli sanırım. Geçen hafta yaşanan kadro sıkıntısında dahi ilk 11'e girememesi ve Selçuk Şahin'in sürekli 11 oynamasının nedeni Salih'in performans yetersizliği. Sol bek Hasan Ali Kaldırım ve sol açık Caner'in maçtan maça dalgalanan performansları da cabası. Mehmet Topal ve Gökhan sakatlıktan dönmeleri nedeniyle istenilen seviyede değillerdi. İleride çok yanlız kalan Sow ile ilk haftalardaki performansını aratan Kuyt maçın idare eden adamlarıydı. Bekir'in geriden topla çıkışları ve Egemen ile uyumu mükemmeldi, bazen Bekir'e haksızlık ettiğimi düşünüyorum. Hava toplarında mükemmel oynayan ve golü atan Egemen maçın bir diğer yıldızıydı. Golün hemen ardından daha uzaktan ve daha sert yaptığı kafa vuruşu ile neredeyse 2. golünü atıcaktı. Son 2 maçın hatta sezon başından beri, sakatlık dönemi hariç performansını sürekli üst düzey tutan Volkan Demirel ise maçın en iyiysiydi. Kariyerinin en iyi sezonunun sinyallerini vermeye devam ediyor. Geçen hafta Bursaspor karşısında kurtarışlarıyla  beraberliği getiren Volkan, dün akşamda kurtarışlarıyla Fenerbahçe'nin galibiyetinin en önemli mimarlarındandı. Fenerbahçe liderliği ele geçirdiği bu grupta içeride Ael'i tekrar yenip, B.Mönchengladbach'tan 1 puanı aldığında bir üst tura adını yazdırır. Hem Avrupa'da bir üst tur hem de ligde şampiyonluk için daha fazla mücadele ve üst düzey performanslar gerekiyor. Dün akşam Fenerbahçe kötü oynarken de kazanabileceğini gösterdi. Şampiyonluk ve başarı için kötü oynarken de kazanmak gerekir ama bunu ana karakter haline getirmeden.Ael karşısında alına bu galibiyet sadece Fenerbahçe adına değil Türkiye adına da sevindirici.Ülke puanı açısından Güney Kıbrıs Rum Kesimi ile çekiştiğimiz düşünüldüğünde bu galibiyet 3 puandan daha fazlası demek.

13 Ekim 2012 Cumartesi

Türkiye 0 Romanya 1 - Vasat Romanya!!

Milli takım grup birinciliğini hedeflediği grupta yavaş yavaş play-off'tan bile uzaklaşmaya başladı. İlk maçlar sonunda 6 puanla lider durumda bulunan Romanya'ya karşı galibiyet hedefi ile sahadaydı milli takım. Volkan'ın nostalji golü ile 1-0 geriye düşsek de maçın tamamında etkisiz ve temposuzduk. O gol yenmese dahi en fazla 0-0 bitecek bir maç oynandı dün akşam. Türkiye maç boyunca en etkili pozisyonunu 90+4'te Nuri Şahin'in altıpastan kafa ile dışarı attığı top ile yakaladı. Kadro seçiminin tartışmaları ile girilen klasik milli maç önleri yine değişik kadro tercihleri nedeniyle maç sonunda Türkiye 3 Romanya 9 Hollanda 9 puanlaması ile sonlandı. Milli takım genelinde Gökhan Gönül ve Emre haricinde istekli oyuncu yoktu. Semih Kaya kademe hataları ve kaçırdığı oyuncular, Volkan hatalı çıkışı neticesinde yediği gol, Sercan ise ilk yarıda attığı halı saha çalımı haricinde pek ortalıkta görünmedi. Galatasaray'da dahi kötü performansı nedeniyle yedek kalan Hamit, maç boyunca sahada pek gözükmedi. Arda Turan'ın sık sık kanat değiştirmesi fakat Atletico Madrid maçlarının aksine sürekli topla oynaması nedeniyle etkisizliği aşikardı. Ligimizin en kuvvetli ve mücadeleci forveti olan Umut ise Romanya defansı tarafından adeta ezildi. Romanya'nın 2. bölgede yaptığı presi maç boyunca kıramayan milli takım, bu presi aştığında ise akıllıca yapılan faullerle durduruldu ve maç boyunca tempoyu asla yakalayamadı. Nihayetinde artık temel hedefin en iyi ihtimalle play-off olduğu ortada. Milli takım Romanya'yı deplasmanda yenicek ve Hollanda'nın kendi evinde Romanya'yı yenmesini bekliyecek. Tabi bu hesaplamalar içeride ya da dışarıda bizim puan kaybetmiyeceğimiz hesabına göre yapılabilirki, çok mantıklı bir hesaplama olmadığı tecrübe ile sabit. 
Romanya maçı ile Abdullah Avcı'nın üzerindeki baskı daha da artıcak. Kadro seçimleri daha önceki milli takım hocaları gibi sıkça tartışılıcak ve en önemlisi sakat olduğu için kadrodan çıkartıldığı söylenen Selçuk İnan inatı nedeniyle sürekli uçurumun kenarına itiliyor. Bu maçta sol açık mevkisinde Caner'in olması, sağ kanatta Hamit'in ilk 11 başlamaması gerekirdi. Nihayetinde gelen değişiklikler bu tezimizi doğruluyor. Skor olarak geriye düşüldüğü dakikalardan sonra ikinci yarı hızla Mehmet Topal-Nuri Şahin değişikliği yapılarak hem yaratıcı oyuncu sıkıntısı aşılmalı hem de duran toplarda etki arttırılmalıydı. Mehmet Ekici gibi Werder Bremen'de bu sezon 2 maç oynamamış oyuncuların kadroda bulunması eleştirilicek bir diğer  taraf. Maçın en önemli anlarında Emre Çolak gibi ilk milli maçına çıkan bir oyuncudan, heyecandan sıyrılıp performans beklemek yine büyük hatalardan biri. Maç boyunca Romanya'nın yaptığı presi aşamayıp sürekli top kaybı yaşanmasını ve ikinci yarı kalemizde verdiğimiz gol posizyonlarını da eklemeliyiz. Maç sonlarında Rıdvan Dilmen'in dile getirdiği ve yenilgilerimizin asıl nedeni olan ''vasat Romanya'' hülyalarından sıyrılıp, kendimizi dev aynasında görmekten vazgeçmeliyiz. Avrupa Kupalarında takımları patır patır dökülen, Kıbrıs Rum Kesimi ile ülke puanında çekişen, orta alan presini aşacak maç taktiğini bile ortaya koyamayan bir milli takım olarak gerçeklerle yüzleşmeliyiz. Türkiye bu grupta en iyi ihtimal ikinci olurdu ki, artık bu bile tehlikede. Onu yeneriz, bunu ezeriz demek yerine artık doğru bir aday kadro, ilk 11 ve maç taktiğini bu grupta  tüm rakiplere karşı aynı ciddiyetle uygulamalıyız. Yoksa Brezilya'ya ancak Ömer Üründül gider, milli takım değil.

8 Ekim 2012 Pazartesi

Fenerbahçe 3 Beşiktaş 0

Kaostan mutluluğa diye bir film çekilse Fenerbahçe camiası tek başına bu filmin altından kalkabilir. Her zaman sorunlardan beslenen enteresan bir yapımız var. Kasımpaşa maçında sahada yürüyen ve 2-0 yenilgiye neden olan oyuncular bu maçın ardından deplasmanda B.Mönchengladbach'ı 4-2 yenerken sahada toplam 125!! km koşmayı başardılar. Fenerbahçe'nin saha dışı mental sorunları saha içine karışmadığında ortaya çıkan tablo bu. Hemen bu maçın ardından evinde Beşiktaş'ı 3-0 gibi bir skorla yenen Fenerbahçe ligi ilk 2 sırada bitiricek bir kadroya zaten sahip ancak oyuncular bunu ne kadar istiyor o maçtan maça değişiyor. Son iki maçta Fenerbahçe'li oyuncular oyunu kazanmak adına koştu, mücadele etti ve bunun sonucunda iki galibiyet aldı. Sow'un Galatasaray maçında attığı golün bir benzeri ile açılan perde, Gökhan'ın 2 golü ile damgasını vurduğu müthiş bir şov ve atılan 3 golle kapandı. Fenerbahçe özellikle orta alanda Beşiktaş'ın tek silahı olan Fernandes'e yaptığı baskı ile Beşiktaş'ın oyunu değiştirme şansını ortadan kaldırdı. Gökhan Gönül'ün ikinci golü maçı Fenerbahçe lehine tamamen çevirirken, Veli'nin kırmızı kart ile oyundan atılması neticesinde maç fiilen bitti. 

İkinci yarı sakatlıktan çıkan oyuncuların hızla kenara geldiğini ve Krasiç'in oyuna dahil olup bir topunun direkten döndüğü bir maç oynandı. Takım rakibin 10 kişi kalması ile birlikte paslaşarak oyunu soğuttu ve 1-2 atak dışında rakibide fazla zorlamadan maçı tamamladı. Alex sorunun maça etki etme şansı atılan goller neticesinde sıfırlandı. Takım daha çok koşan, mücadele eden ve maçı kazanma adına sahada herkesin elinden geldiğince mücadele ettiği bir hale geldi. Neden daha kötüydü, neden 1-2 maçta bu kadar iyi noktaya geldi, Alex'in olayıyla doğrudan bir ilgisi var mı sorularıda hala masada duruyor. Fenerbahçe artık Alex'siz oynamaya alışmak zorunda ve bunu 2 maçtır gayet iyi bir şekilde sürdüyor. Lige verilen ara takımın üzerindeki kara bulutları iyice dağıtıcak ve Bursaspor maçıyla birlikte deplasmanda nasıl bir performans ortaya koyacağı test edilecek. Şu ana kadar Fenerbahçe'nin deplasman galibiyeti bulunmuyor. Şampiyonluk, deplasmanlarda ortaya konan performanslar sonucunda geldiğine göre deplasmanda da vitesi arttırma zamanı geldi. Beşiktaş karşısında Gökhan Gönül bir süperstar performansı gösterirken takım halinde çok iyi mücadele eden Fenerbahçe, bir bütün halinde hareket ettiğinde ne kadar etkili olduğunu açıkça gösterdi. Bundan sonra eksik edilmemesi gerken tek şey mücadele. Bu mücadele sergilendiğinde hem Türkiye hem Avrupa maçlarında sonuçların geldiğini son iki maçta gözlemledik. Saha dışını saha içine fazla karıştırmadığımız sürece takımın yolu açık ama buna basın, yönetim hatta bazı taraftarlar ile oyuncular ne kadar izin vericek, bunuda ilerleyen günlerde gözlemleme fırsatı bulucaz.

5 Ekim 2012 Cuma

Borussia Mönchengladbach 2 Fenerbahçe 4 - Güneşi Gördüm

Kasımpaşa maçının ardından yaşanan olaylar takıma ya dip yaptırıcaktı ki, uzun süredir o noktada ya da yeniden bir araya gelip yukarıya çıkmak için çabalıyacaklardı. Geçmiş yıllarda kötü gidişlerin ardından yaşanan patlamaların bir benzerini yaşadık. Atılan ve yenilen goller bir kenara, maç boyunca koşan, mücadele eden, sürekli pres yapan bir Fenerbahçe vardı. Fenerbahçe kötü, Fenerbahçe pres yapmıyor, fizik-kondüsyonu yetersiz muhabbetlerinin temelinde de mental eksiklikler yatıyormuş demekki. Almanya gibi zor bir deplasmanda 1-0  yenik duruma düşmesine ve   zor bir süreçten geçmesine rağmen maça tutundu ve birbirinden güzel oyuncu performansları ile galibiyete ulaştı. Bu galibiyete futbolcuların, teknik ekibin, başkanın ve yönetimin ve en çok taraftarın ihtiyacı vardı.  
Baroni'nin 18 dışı kalmasının ardından 2 golle dönüşü, Meireles'in ilk golü, Kuyt'un yine golünü yapması, Caner'in sol açıkta yerini garantilemesi, Volkan'ın en önemli anda karşı karşıya çıkardığı top, Gökhan'ın kale çizgisinde,  dizine darbe pahasına hamleleri, Yobo'nun eksikliğine rağmen Bekir ve Egemen'in mücadelesi ve en önemlisi takım halinde istek maçın öne çıkan noktalarıydı. Fenerbahçe çok mu iyi oynadı, maçı kaybedebilirmiydi, bu sorulara da evet cevabını verebiliriz ama dün akşam asıl önemli olan nokta atılan ya da yenilen goller değil, sergilenen mücadele idi. Sezon başından beri her maç sonunda söylediğimiz söz bu. Almanya'da deplasmanda 4 gol atıcak bir hücum gücüne sahip takımın Süper Lig'de her maça istekli çıktığında neler yapabileceğini düşünün. Fenerbahçe'nin sorunun mental olduğu artık tescillendi. Asıl hedef, sahada sergilenen direnci bundan sonra günlük hadiselerden etkilenen bir tarzdan çıkarıp takımın karakteri haline getirmek. Mücadele sergilendiğinde takımın puan kayıplarını umursuyacak çok fazla kişi olmaz. Taraftarı asıl çıldırtan nokta isteksizlik, hareketsizlik. Kasımpaşa maçında takım halinde sahada sadece yürüyen halden, takımı Almanya'da 90 dakika koşan noktaya taşıyan şey ne? Bu sorunun cevabını bilenler takıma bu mücadeleyi aşılarlarsa önümüzdeki Beşiktaş ve Bursa maçlarının ardından daha rahatlamış ve oyuna odaklanmış bir Fenerbahçe izleyebiliriz.